มีหลายคนถามผมเหมือนกันครับว่า
“ทำเว็บไปทำไม ในเมื่อยังไม่มีอะไรขาย”
เป็นคำถามที่ตรงดี
และผมก็เคยถามตัวเองแบบนั้นเหมือนกัน
วันนี้ผมอยากตอบคำถามนี้
ให้ตัวเองฟัง
และเผื่อใครบางคนที่กำลังคิดเหมือนกันอยู่
ผมทำเว็บเพื่อมีที่ยืนของตัวเอง
ในโลกที่ทุกอย่างต้องเร็ว
ต้องดัง
ต้องขายได้ทันที
เว็บคือที่เดียว
ที่ผมไม่ต้องแข่งกับใคร
ไม่ต้องอธิบายตัวเองสั้น ๆ
ไม่ต้องรีบปิดการขาย
มันเป็นพื้นที่ที่
ผมพูดในจังหวะของผม
และคิดได้ชัดขึ้น
แค่นี้ก็มีค่ามากแล้วครับ
ผมทำเว็บเพื่อไม่ต้องพึ่งแพลตฟอร์มทั้งหมด
วันนี้เราอยู่ในพื้นที่ของคนอื่นเกือบหมด
เพจ
โซเชียล
แพลตฟอร์ม
มันเปลี่ยนกติกาเมื่อไหร่
เราก็ทำอะไรไม่ได้มาก
เว็บทำให้ผมมี
“บ้านของตัวเอง”
ที่ไม่มีใครปิดปากผมได้
ถึงจะเล็ก
ถึงจะเงียบ
แต่มันเป็นของผมจริง ๆ
ผมทำเว็บเพื่อบันทึกการเดินทาง
ผมไม่ได้ทำเว็บเพื่อโชว์ความสำเร็จ
แต่ทำเพื่อบันทึกสิ่งที่ผมกำลังเดินผ่าน
วันที่งง
วันที่ไม่มั่นใจ
วันที่ยังไม่รู้จะไปทางไหน
ผมเขียนไว้
เพื่อให้ตัวเองในอนาคต
ได้ย้อนกลับมาอ่าน
เว็บจึงไม่ใช่แค่สื่อ
แต่เป็นสมุดบันทึกชีวิตช่วงหนึ่ง
ผมทำเว็บเพื่อเชื่อมต่อกับคนที่เหมือนกัน
ผมไม่ต้องการคนอ่านเป็นพัน
แค่มีคนไม่กี่คน
ที่อ่านแล้วรู้สึกว่า
“เราไม่ได้คิดแบบนี้อยู่คนเดียว”
แค่นั้นก็พอแล้วครับ
การเชื่อมต่อแบบนี้
ไม่ต้องโฆษณา
ไม่ต้องขาย
แต่มันจริง
แล้วเรื่องขายล่ะ
ผมไม่ได้บอกว่า
เว็บจะไม่มีวันขายอะไร
แต่ผมเชื่อว่า
ถ้าเรายังไม่รู้ว่า
เรายืนอยู่ตรงไหน
การรีบขาย
จะทำให้เราหลงทางมากกว่าเดิม
ผมเลือก
สร้างพื้นที่ก่อน
สร้างเสียงก่อน
สร้างความเชื่อใจก่อน
ส่วนเรื่องขาย
ถ้ามันจะมา
มันจะมาถูกเวลาเองครับ
สุดท้ายนี้
ถ้าคุณกำลังทำเว็บ
ในวันที่ยังไม่มีอะไรขาย
ผมอยากบอกว่า
คุณไม่ได้เสียเวลา
คุณกำลังสร้าง “ราก”
รากอาจมองไม่เห็น
แต่ถ้ามันแข็งแรง
สิ่งที่งอกขึ้นมา
จะอยู่ได้นานครับ
ผมยังทำเว็บต่อไป
ในแบบนี้
อย่างสงบ
อย่างซื่อสัตย์กับตัวเอง
ถ้าคุณกำลังเดินอยู่เส้นทางเดียวกัน
ผมดีใจที่ได้เดินร่วมทางครับ 🙏
—
เบิ้ม