คนวัยเรา ยังทำเว็บได้ในยุค AI

ช่วงหลังมานี้
ผมได้ยินประโยคหนึ่งบ่อยมากครับ

“อายุขนาดนี้ จะไปสู้เด็ก ๆ ได้ยังไง”
“AI มาแล้ว เราคงตามไม่ทัน”

ผมเข้าใจความรู้สึกนั้นดี
เพราะผมก็เคยคิดแบบเดียวกัน

แต่พออยู่กับมันจริง ๆ
ผมเริ่มเห็นอะไรบางอย่างชัดขึ้นครับ

AI ไม่ได้ชนะเพราะมันเร็ว

แต่มันชนะเพราะมัน “ไม่เหนื่อย”

สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้คือ
AI เก่งเรื่องความเร็ว
เก่งเรื่องปริมาณ
เก่งเรื่องทำซ้ำ

แต่สิ่งที่มันไม่มี
คือ “ประสบการณ์ชีวิต”

มันไม่รู้ว่าการทำธุรกิจเล็ก ๆ มันเหนื่อยแค่ไหน
มันไม่รู้ว่าการเริ่มใหม่ตอนอายุเยอะ
ต้องใช้ใจมากกว่าปกติ

ตรงนี้แหละครับ
คือพื้นที่ของคนวัยเรา

คนวัยเรา ไม่ได้เสียเปรียบทุกเรื่อง

เราอาจไม่เร็ว
เราอาจไม่คล่อง
เราอาจไม่เข้าใจศัพท์ใหม่ ๆ ตั้งแต่ครั้งแรก

แต่เรามีอย่างหนึ่ง
ที่ AI ไม่มี และเด็กหลายคนยังไม่มี

คือ ความเข้าใจคน

เรารู้ว่า
ลูกค้ากลัวอะไร
คนอ่านสับสนตรงไหน
คำพูดแบบไหนทำให้เขาสบายใจ

เว็บที่ดีในยุคนี้
ไม่จำเป็นต้องฉลาดที่สุด
แต่ต้อง “พูดกับคนรู้เรื่อง”

เว็บของคนวัยเรา ไม่ต้องเหมือนใคร

ผมเชื่อว่า
เว็บในยุค AI
ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันไปหมด

มันไม่ต้อง

ดูล้ำ

ดูเร็ว

ดูเก่ง

แค่ดูจริง
ดูตั้งใจ
และดูไม่หลอก

เว็บที่มีเสียงของเจ้าของ
ยังมีคุณค่าเสมอครับ

AI ไม่ได้มาแทนเรา

แต่มา “ช่วยเรา”

ถ้าใช้ถูกที่
AI คือผู้ช่วยที่ดีมาก

มันช่วย

เรียบเรียงความคิด

ลดงานจุกจิก

ประหยัดแรง

แต่คนที่ตัดสินใจ
ยังต้องเป็นเรา

AI ช่วยพิมพ์ได้
แต่ มันไม่รู้ว่าชีวิตเราผ่านอะไรมาบ้าง

สุดท้ายนี้ ผมอยากบอกคนวัยเดียวกันว่า

ถ้าคุณยังอยากเขียน
ยังอยากเล่า
ยังอยากสื่อสาร

แปลว่าคุณยังไม่หมดเวลา

คุณอาจไม่ต้องวิ่ง
แค่เดินไปเรื่อย ๆ
ในจังหวะของคุณ

เว็บไม่ได้ต้องการคนที่เร็วที่สุด
เว็บต้องการคนที่ “ยังอยู่”

และคนวัยเรา
ยังอยู่ได้
ยังไปต่อได้
ในยุค AI นี้ครับ

ผมจะยังเขียนต่อ
ในแบบของผม
และหวังว่า
คุณจะยังแวะมาอ่านเป็นเพื่อนกัน

เดินช้า ๆ ไปด้วยกันนะครับ 🙏

—
เบิ้ม